W prawie o podatku od towarów i usług omawiane są dwa rodzaje sprzedaży wysyłkowej, różniące się od siebie wyłącznie sposobem opodatkowania. Prawodawstwo dopuszcza zatem sposobność sprzedaży wysyłkowej „z terytorium kraju” i „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie zbliżone, zaistniała różnica polega na formie i miejscu płatności VATu, który może być uiszczony na terytorium państwa, w którym znajduje się zbywający lub też na terytorium państwa, gdzie jest adresat.

Dla zaistnienia jednej z dwóch wspomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać spełnione dwa warunki:

• Kupujący nie musi być podatnikiem VATu, jednak winien być osobą fizyczną. Jeżeli natomiast osoba ta jest podatnikiem podatku VAT, powinien zaistnieć warunek, w którym kupujący rozlicza się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik będzie zwolniony podmiotowo od niniejszego podatku),
• Sprzedawca powinien być podatnikiem VATu, zarejestrowanym na terytorium Wspólnoty (w jednym z jej państw)


Transakcją sprzedaży wysyłkowej nie będą objęte:

• Produkty słane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku,
• Nowe środki transportu,
• Produkty montowane lub instalowane

W przypadku, kiedy do czynienia mamy z produktami, na które nałożona została akcyza, miejscem opodatkowania zostanie zawsze kraj przeznaczenia.

Sprzedaż wysyłkowa „na terenie kraju”

Z tym rodzajem transakcji będziemy mieli do czynienia w przypadku, gdy produkt posyłany jest z terytorium jednego z państw Unii Europejskiej do Polski. Niniejszą transakcję reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w powyższy sposób są sprzedawane, opodatkowane będą według naszego prawodawstwa, mimo to tylko do określonego limitu sumy wszelkich sprzedaży – 35 000 euro. Po przewyższeniu tego limitu, produkt musi zostać obłożony podatkiem na terytorium kraju, w którym siedzibę ma wysyłający.

Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”

Za tym zagadnieniem ukrywa się sprzedaż towaru, słanego z terytorium Polski do innego kraju Unii Europejskiej. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W ww. przypadku miejscem opodatkowania jest Polska. Mimo to także i tu występuje pewien pułap wielkości kwoty zbycia na terytorium konkretnego kraju, powyżej którego towary opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te ustalane są indywidualnie przez kraje wspólnoty, nie przekraczają jednak 100 000 euro. Po przekroczeniu wyżej wymienionej granicy, towar zostanie opodatkowany w myśl prawa podatkowego obowiązującego na terytorium kraju, do którego go wysłano.

Pozostałe